یک سوی مسابقات برای ایران، جشن قهرمانی پس از سه ست پیروزی بود، سوی دیگر، پایان یک فینال با حسرت طلا و ایستادن روی سکوی دوم. تیم‌های ملی والیبال نشسته و بسکتبال با ویلچر مردان ایران، روز جمعه اول آبان در بازی‌های پاراآسیایی ناگویا ۲۰۲۶، دو مدال طلا و نقره به دست آوردند.
والیبال نشسته ایران با برتری مقابل قزاقستان قهرمان شد و بسکتبال با ویلچر، دیدار نهایی را به ژاپن میزبان واگذار کرد. دو پایان متفاوت برای تیم‌هایی که تا مسابقه آخر پیش رفتند.
والیبال نشسته، سه ست تا جشن قهرمانی
تیم ملی والیبال نشسته مردان ایران در فینال مقابل قزاقستان، کار را به ست چهارم نکشاند. شاگردان هادی رضایی با نتیجه ۳ بر صفر پیروز شدند و مدال طلا را به دست آوردند.
ایران ست نخست را ۲۵ بر ۱۷ برد، در ست دوم با نتیجه ۲۵ بر ۱۵ فاصله بیشتری ساخت و ست سوم را هم ۲۵ بر ۱۷ به پایان رساند. سه ست متوالی که جای تردیدی درباره برنده فینال باقی نگذاشت.
از مرحله گروهی تا فینال، چهار پیروزی برای طلا
مسیر ایران به سکوی نخست با پیروزی مقابل تایلند و قزاقستان در مرحله گروهی آغاز شد. ملی‌پوشان سپس چین را در نیمه‌نهایی شکست دادند و برای دومین بار در همین دوره، مقابل قزاقستان قرار گرفتند.
تکرار پیروزی برابر این حریف در فینال، چهارمین برد پیاپی ایران را رقم زد. این بار با پاداشی که بازیکنان برای آن به ناگویا آمده بودند: مدال طلای بازی‌ها.
بسکتبال با ویلچر، نقره پس از فینال مقابل میزبان
در دیگر فینال، تیم ملی بسکتبال با ویلچر مردان ایران برای رسیدن به طلا مقابل ژاپن به میدان رفت. مسابقه‌ای که در پایان با نتیجه ۵۵ بر ۴۷ به سود میزبان تمام شد.
با این نتیجه، ژاپن قهرمان شد و ایران با مدال نقره به کار خود در این دوره پایان داد. فاصله هشت‌امتیازی در نتیجه نهایی، سهم ایران از این فینال را به سکوی دوم رساند.
برای تیمی که به دیدار آخر رسیده، شکست در فینال طبعاً با حسرت همراه است. بااین‌حال، روایت حضور ایران را نمی‌توان فقط به نتیجه آخرین مسابقه محدود کرد. نایب‌قهرمانی نیز بخشی از کارنامه این تیم در ناگویاست و شایسته توجهی مستقل از رنگ مدال.
نتایج دو فینال ایران در یک نگاه
| رشته | حریف فینال | نتیجه نهایی | مدال ایران |
|---|---|---|---|
| والیبال نشسته مردان | قزاقستان | پیروزی ایران، ۳ بر صفر | طلا |
| بسکتبال با ویلچر مردان | ژاپن | پیروزی ژاپن، ۵۵ بر ۴۷ | نقره |
روز فینال برای این دو تیم، احساس یکسانی نداشت. والیبالیست‌ها با جام و طلای قهرمانی جشن گرفتند و بسکتبالیست‌ها با نقره و انگیزه رسیدن به یک پله بالاتر زمین را ترک کردند. آنچه هر دو تیم به توجه مخاطب ایرانی اضافه کردند، دلیل دیگری برای دنبال‌کردن ورزش‌های پاراآسیایی بود. رقابت‌هایی که کیفیت بازی، هماهنگی تیمی و فشار لحظه‌های تعیین‌کننده در آن‌ها، شایسته دیده‌شدن است.
